و اعتصم بحبلك ، و لم يثق إلّا بك ، يا جزيل العطايا ، يا مطلق الأسارى ، يا من سمّى نفسه من جوده وهّابا ، أدعوك راغبا و راهبا ، و خوفا و طمعا ، و الحاحا ، و تضرّعا و تملّقا ، و قائما و قاعدا ، و راكعا و ساجدا ، و راكبا و ماشيا ، و ذاهبا و جائيا ، و فى كلّ حالاتى ، أسألك أن تصلّى على محمّد و آل محمّد .
« خدايا ! من از تو سؤال مىكنم به حرمت آنكه به تو پناه برد و به عزت تو التجا جست و به سايهء تو آرميد و به ريسمان تو چنگ زد و جز تو به كسى اطمينان ننمود اى آنكه عطايايت زياد است ! اى آزادكنندهء اسيران ! اى آنكه خود را بهسبب جودش بسيار بخشنده ناميد ! تو را مىخوانم با رغبت و ترس و بيم و طمع و اصرار و زارى و تملق و ايستاده و نشسته و در حال ركوع و سجود و سواره و پياده و در حال رفتن و آمدن و در همهء احوالم ، از تو مىخواهم كه بر محمد و آل محمد درود فرستى و برايم چنين و چنانكنى » . حاجات خود را ذكر مىكنى .
سپس دو سجدهء شكر بهجا مىآورى و در آن دو سجده و بعد از آن ، دعاهايى را كه گذشت ، مىخوانى .
گزيده مفتاح الفلاح ( كليد رستگارى ) ( فارسى ) — صفحة 291
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٢٩١