* سجدهء شكر
بعد دو سجدهء شكر بهجا مىآورى و در آن و بعد از آن ، آنچه گذشت ، مىگويى ، و كمترين چيزى كه كفايت مىكند ، اين است كه در هريك از دو سجده بگويى : شكرا شكرا شكرا ، و روايت شده است كه دو سجدهء شكر بعد از نافلهء مغرب بهجا آورده شود « 1 » ، و در بعضى از روايات آمده است كه دو سجدهء شكر قبل از نافله بهجا آورده شود .
* نماز غفيله
و پس از فارغ شدن از سجدهء شكر ، براى بهجا آوردن دو ركعت نماز ساعت غفلت بر مىخيزى و در ركعت اول بعد از حمد اين آيات را مىخوانى :
وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ .
و در ركعت دوم بعد از حمد اين آيات را مىخوانى :
هامش
( 1 ) - رئيس محدّثين ( صدوق ) در فقيه از جحم بن ابى جحم روايت كرده است كه گفت : حضرت ابو الحسن موسى بن جعفر را عليهما السّلام را ديدم كه بعد از سه ركعت نماز مغرب سجده كرد . گفتم فدايت شوم شما را ديدم كه بعد از سه ركعت سجده كرديد ؟ حضرت فرمود : مرا ديدى ؟ گفتم آرى . فرمود : اين سجده را ترك مكن كه دعا در آن مستجاب است .