قرار داد « 1 » .
و همچنين در روايات معتبره وارد شده است كه با ناپديد شدن شفق ، وقت مغرب پايان مىپذيرد « 2 » ، و جماعتى از علماى ما به اين روايات عمل كردهاند و ما بين غروب خورشيد و ناپديد شدن شفق را براى شخص مختار وقت مغرب قرار دادهاند و بعد از آن را براى شخصى كه مضطر باشد ، تعيين كردهاند .
و اظهر نظر متأخرين است كه مقصود از تنگ بودن وقت مغرب ، وقت فضيلت آن است ، نه وقت اداى آن . پس منظور از برائت امام صادق عليه السّلام از كسى كه نماز مغرب را به تأخير اندازد تا ستارگان ظاهر شوند ، برائت از كسى است كه معتقد باشد واجب است نماز مغرب تا آن زمان به تأخير انداخته شود .
* اذان و اقامه
سزاوار است كه انسان اذان و اقامه را براى نماز مغرب ترك نكند . جماعتى از علماى ما مثل سيّد مرتضى رضى اللّه عنه و ابن ابى عقيل و ابن جنيد قائل به وجوب اذان و اقامه براى نماز مغرب شدهاند ، بلكه بعضى از آنها گفتهاند كه در صورت ترك عمدى اذان و اقامه ، نماز مغرب باطل است .
هامش
( 1 ) - تهذيب الاحكام : 2 / 260 ح 72 .
( 2 ) - تهذيب الاحكام : 2 / 258 ح 66 .