واژهشناسى
الخالب : فريبكار .
المحروبة : غارت شده .
متصدية : در معرض .
العنون : از ريشه « عنّ » به معناى آشكار شدن است .
فرس جامح و جموح : اسب چموش .
الحرون : ناتوان از رفتن .
المائنة : دروغگو .
الخئون : اسم مبالغه از ريشه خيانت است .
الجحود : ناسپاس .
العنود : اسم مبالغه از عناد به معناى لجبازى است .
الصّنود : اسم مبالغه از « صدّ » به معناى منع كردن و از خود راندن است .
الحيود : منحرف از راه راست .
الميود : از ريشه « ماد » به معناى حركت و لرزش است .
الحرب : غارت .
محاول : جمع « محالة » به معناى توانايى بر انجام كارى است .
المعقور : مجروح .
المجذور : حيوانى كه نحر شده و يا پوستش كنده شده است .
الشّلو : بچهشتر .
المسفوح : خونش بر زمين ريخته شده .
الغيلة : شر .