تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 587

مساهمون:

ص٥٨٧
لا تناصحون و لا تباذلون و لا توادّون ) . به همين مناسبت ، از نوشته‌اى در روزنامه « جمهورية » چاپ مصر « 1 » ياد مىكنيم . اين روزنامه ، پرسشى را از خواننده‌اى منتشر كرد : « آيا مسلمان بايستى حتما در اعمال خويش به يكى از مذاهب چهارگانه مالكى ، حنفى ، شافعى يا حنبلى پايبند باشد ؟ » سالها پيش نيز ، مرحوم شيخ شلتوت ( شيخ الأزهر در آن زمان ) اين پرسش را مطرح كرده و سپس به آن ، اين‌گونه پاسخ داد : هيچ دليلى بر انحصار درستى اعمال به خصوص چهار مذهب وجود ندارد و مسلمانان مىتواند ، به مذهب جعفرى نيز عمل كند ؛ اين فتواى وى در همه سرزمين‌هاى اسلامى منتشر گرديد . پس از آن كه شلتوت به رحمت خدا پيوست ، شيخ الأزهر ، شيخ صالح شرف گفت كه مسلمانان تنها بايد به يكى از مذاهب چهارگانه پايبند باشند . اين نظر وى در شماره‌اى از روزنامه « الجمهورية » كه اشاره كرديم ، چاپ گرديد . شيخ محمد صالح سعدان به آن پاسخ داد و گفت : « شيخ صالح شرف با فتواى خويش چيزى را واجب كرده است كه خداوند و پيامبرش آن را واجب نكرده‌اند و مورد تاييد كتاب و سنت نيز نمىباشد ؛ خداوند مىگويد : « آيا براى آن‌كه شريكانى است كه در آن‌چه خدا بدان اجازه نداده برايشان بنياد آيينى نهاده‌اند و اگر فرمان قاطع درباره تأخير عذاب در كار نبود مسلما ميانشان داورى مىشد و براى ستمكاران شكنجه‌اى پر درد است . » « 2 » رسول خدا نيز مىگويد : « آن‌كس كه چيزى را در دين ما بگويد كه در آن نيست ،
هامش
( 1 ) . نك : شماره 31 / 4 / 1972 م . ( 2 ) .أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ ما لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ وَ لَوْ لا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌشورى / 42 : 21 .