الفروج : جمع « الفرج » به شكاف بين دو چيز گويند .
الفجاج : شكاف عريض و آشكار بين دو كوه .
الزّجل : صدا را بلند كرد .
حظائر القدس : اماكن پاك از آلودگى و « حظيرة القدس » به بهشت مىگويند .
سترات : از ريشه « ستر » به معناى پوشيدن .
السّرادقات : جمع « سرادق » به خيمهاى گويند كه روى حياط خانه كشيده مىشود .
الرّجيج : اضطراب .
تستكّ : لال مىشود .
سبحات النور : طبقات و درجات و مراحل نور .
الإخبات : خشوع و فروتنى .
السّكينة : وقار و اطمينان .
ذللا : آسان و در دسترس .
التّماجيد : جمع « تمجيد » و به معناى گرامى داشتن .
الموصرات : امور سنگين و گران .
لم ترتحلهم : محمل بر آنها گذارده نمىشود .
عقب : همخانواده « تعاقب » و به معناى پشت سر هم آمدن دو چيز يا بيشتر مانند شب و روز گفته مىشود .
معاقد اليقين : محكم ساختن يقين و استوارسازى آن جهت پرهيز از گسستن آن .
الإحن : كينهها .
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 307
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٣٠٧