الرّصد ، الرّاصد : مراقب .
الثّاقب : درخشان .
النّقاب : جمع « نقب » به معناى تونل در كوه .
تمور : مضطرب مىشود .
أيده : قدرتش .
الجوّ : هوا .
الفضاء : فاصله بين آسمان و زمين .
الفلك : مدار حركت سيّارات .
ساختار ادبى
يستصعب : ضمير مستتر در آن ، فاعلاش است كه به « ما خلق » بازمىگردد .
كيف : حال و محلّا منصوب است و عامل آن حذف شده است .
المنشىء : خبر براى مبتداى محذوف و در اصل چنين بوده است : « هو المنشىء » .
أجناسا : منصوب به نزع خافض است و برخى نيز آن را حال دانستهاند .
بدايا : صفت براى أجناس و يا خبر براى مبتداى محذوف است .
حزونة : مفعول براى « ذلّل » است .
إذ : مضاف اليه و محلّا مجرور است .
أيّة : مفعول دوم است .
ممحوّة : صفت براى « آية » است .