الأناة : گام برداشتن به كندى .
التّباطؤ : تأخير .
الأود : كژى .
نهج : تعيين و مشخص كرد .
بدايا : جمع « بدىء » به معناى مصنوع و آفريده شده يا جمع « بديئة » به معناى « پيدايش و آغاز هر حالتى » است .
فطرها : او را آفريد .
رهوات : جمع « رهوة » به مكان پست و نيز به مكان مرتفع گفته مىشود و از واژههاى اضداد است .
الفرج : جمع « فرجة » به مكان خالى گفته مىشود .
وشّج : به معناى تركيب كردن و درهم فروبردن .
الأزواج : همتايان .
الحزونة : سختى .
الأشراج : جمع « شرج » به معناى « دستگيره » .
الارتتاق : چسبيدن . خداوند مىفرمايد : « آيا كسانى كه كفر ورزيدند ندانستند كه آسمانها و زمين هر دو به هم پيوسته بودند و ما آن دو را از هم جدا ساختيم و هر چيز زندهاى را از آب پديد آورديم آيا باز هم ايمان نمىآورند . » « 1 »
صوامت : بسته شده .
هامش
( 1 ) .أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَ فَلا يُؤْمِنُونَانبياء / 21 : 30 .