آيا دينى نداريد كه شما را گرد آورد و يا غيرتى كه شما را به خشم وا دارد ؟ ! در ميان شما به پاخاسته ، فرياد مىكشم و عاجزانه از شما يارى مىخواهم ؛ اما به سخنان من گوش نمىسپاريد و فرمان مرا اطاعت نمىكنيد ، تا آن كه پيامدهاى ناگوار آشكار شد . نه با شما مىتوان انتقام خونى را گرفت ، و نه با كمك شما مىتوان به هدف رسيد . شما را به يارى برادرانتان مىخوانم ، مانند شترى كه از درد بنالد ، ناله و فرياد سر مىدهيد ، و يا همانند حيوانى كه پشت آن زخم باشد ، حركتى نمىكنيد . تنها گروه اندكى به سوى من آمدند كه آنها نيز ناتوان و مضطرب بودند ، « گويا آنها را به سوى مرگ مىكشانند ، و مرگ را با چشمانشان مىنگرند . »
واژهشناسى
منيت : گرفتار آمدم .
الحميّه : از مصدر حمايت و به معناى غرور و مروت است .
تحمشكم : شما را برانگيخته ، به خشم مىآورد و پيرامون يك هدف گرد مىآورد .
مستصرخ : دادخواه .
متغوّث : درخواست كننده يارى .
تكشّف : آشكار شد .
جرجر البعير : نعرهاى از روى خشم و ناراحتى برآورد .
الجمل الأسر : شترى كه مبتلا به نوعى بيمارى شده باشد .
النّضو : شتر لاغر .
الأدبر : شترى كه پشتش زخم شده باشد .