واژهشناسى
الغفيرة : زياده .
غشا زيد بكرا : زيد نزد بكر آمد .
يغري : برانگيختن .
الفالج : برنده .
الياسر : قمارباز .
القداح : تيرهاى كه در قمار به كار گرفته مىشود .
المغنم : منفعت .
المغرم : زيان .
الحرث : حاصل كشاورزى .
التعذير : بهانه دروغ .
السمعة : شهرت يا وسيله دستيابى به آن .
ساختار ادبى
أما بعد : براى تاكيد ؛ « بعد » ، ظرف و مبنى بر ضمه كه محلا منصوب و متعلق به فعل محذوف است .
ما لم يغش : « ما » مصدريه و در نقش ظرف است .
المرء كان كالفالج : « المرء » اسم إنّ و بقيه جمله خبر آن است .
فإذا هو : « إذا » فجائيه است .
شرح و تفسير
امام على عليه السّلام در خطبهها و نامهها و كلمات قصار خود فراوان از موضوع رزق سخن گفته است . رزق در نظر وى از پيش تعيين شده و تقسيم شده