ما اهميتى حياتى دارند . آنها با تقديم بخشهاى بزرگى از زندگى خود براى پرورش كودكان ، در خوشبختى نسل بعد مشاركت مىكنند ، اما در عين حال سرمايه اجتماعى و انسانى لازم براى سالم عمل كردن دموكراسى را نيز ايجاد مىكنند .
شارل دوگل « 1 » ، رئيسجمهور فرانسه در دهه 1960 زمانى مىگفت مادرى را بايد به منزله « عملكردهاى اجتماعى ، همچون خدمت نظامى مردان » نگريست كه « بايد از نظر مالى توسط تمام مردم حمايت شود . » اين جملات ، ديدگاه بارز فرانسوى را مبنى بر اينكه افتخار و از خود گذشتگى جزء جدايىناپذير نقش والدگرى است ، برجستهتر مىكند و والدين را در خور آن مىداند كه از حمايت جامعه بزرگتر بهرهمند گردند .
تهيه منشور حقوق والدين در مدت دو سال و نيم گذشته ، پروژهاى بسيار تعاملى و در جهت والدين است . گزينههاى سياستگذارى ممكن است توسط استادان و سياستگذاران به مرور تنظيم شده باشند ، اما در چارچوبى كه نيازها و خواست والدين آن را مشخص كرده ، ارائه مىگردد . حتى مدل نهايى ما نيز به هيچ وجه يك دستوركار از بالا به پايين نيست ، بلكه ما فهرستى از گزينهها را براى توجه جدى والدين پيشنهاد مىكنيم . منظور ما اين است كه پدران و مادران در جوامع مختلف سرتاسر آمريكا اين منشور حقوق را بيازمايند و سپس آن را همانگونه كه مناسب مىدانند ، اصلاح كنند .
هامش
( 1 )- Charles de Gaulleرئيسجمهور فرانسه از سال 1959 تا 1969