وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِنًا إِلَّا خَطَأً وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ إِلَّا أَنْ يَصَّدَّقُوا فَإِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَإِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ وَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ تَوْبَةً مِنَ اللَّهِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ( 92 )
ونيست براي مؤمني كه بكشد مؤمني را مگر به خطا وكسى كه مؤمني را به خطا بكشد بر أو است آزاد كردن بندهء مؤمني وخونبهايى كه پرداخت شود به خاندانش مگر آنكه تصدق كنند واگر از گروهى باشند كه دشمن شما هستند وأو مؤمن باشد پس آزاد كردن بندهء مؤمني واگر از گروهى باشد كه ميان شما وايشان است پيمانى پس ديهاى پرداخت شده به خويشان أو وآزاد ساختن بندهء مؤمن وآن كس كه ندارد پس روزهء دو ماه پى در پى توبه است از نزد خدا وخدا است داناى حكيم ( 92 )