إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا ( 90 )
مگر آنان كه بپيوندند با گروهى كه ميان شما وايشان است پيمانى يا بيايند شما را حالي كه تنگ آمده باشد سينههاى ايشان از آنكه نبرد كنند با شما يا نبرد كنند با قوم خود واگر مىخواست خدا همانا مسلَّط مىساختشان بر شما تا جنگ كنند با شما ولى اگر كنارهگيرى كردند از شما ونبرد نكردند با شما ودست صلح بسوى شما دراز كردند همانا قرار نداده است خدا براي شما بر ايشان راهى ( 90 )