فَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ( 49 )
وهر گاه رسد انسان را رنجى بخواند ما را تا گاهى كه دهيمش نعمتي از ما گويد جز اين نيست كه داده شدمش به دانشى بلكه آن است آزمايشى وليكن بيشترشان نمىدانند ( 49 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 464 ( الزمر 49 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۴۶۴ ( الزمر ۴۹ )