2 . ظهار و خوددارى از رجوع يا طلاق
كسى كه ظهار كند ( به زن خود بگويد : ظهرك كظهر امّى ، يعنى پشت تو مانند پشت مادر من است و در نتيجه ، به خيال خود ، آميزش با او را بر خود حرام كند ) و حاضر به رجوع يا طلاق نشود ، زندانى مىگردد تا به يكى از رجوع يا طلاق تن دهد .
شيخ طوسى به سند خود نقل كرده است : ابو بصير مىگويد : از امام صادق عليه السّلام راجع به مردى كه نسبت به زن خود ظهار كرده بود پرسيدم ، فرمود : اگر با او همبستر شد بايد [ به عنوان كفاره ] يك بنده آزاد كند يا دو ماه پىدرپى روزه بگيرد و يا به شصت مسكين غذا بدهد و اگر در ظرف سه ماه با او همبستر نشد و به او رجوع نكرد توقيف و زندانى مىگردد و از او سؤال مىشود به همسرت نياز دارى يا او را طلاق مىدهى . « 1 » گروهى از فقهاى شيعه فتوا به حبس دادهاند و گفتهاند : اگر سه ماه گذشت و يكى از اين دو را انتخاب نكرد ، حاكم شرع او را زندانى مىكند و در خوردن و آشاميدن بر او تنگ مىگيرد تا يكى را انتخاب كند . « 2 »
هامش
( 1 ) - التهذيب ، ج 8 ، ص 24 ؛ مصنف عبد الرزاق ، ج 6 ، ص 439 .
( 2 ) - قواعد الاحكام ، ج 2 ، ص 186 ؛ كنز العرفان ، ج 2 ، ص 290 ؛ رياض المسائل ، ج 12 ، ص 401 ؛ كشف اللثام ، ج 1 ، ص 159 ؛ الفقه للمجلسى الاول ، ص 160 ؛ جواهر الكلام ، ج 33 ، ص 164 ؛ وسيلة النجاة ، ص 389 ؛ تحرير الوسيلة ، ج 2 ، ص 318 ؛ منهاج الصالحين ، ج 2 ، ص 346 .