منظور از نگه داشتن مقتول كه موجب حبس ابد مىشود ، آنطور كه از كلام شيخ طوسى « 1 » فهميده مىشود ، گرفتن فردى است كه در حال فرار است ؛ تا قاتل بتواند به او دست يابد . ظاهر برخى روايات اين است كه مقصود ، نگه داشتن عرفى است و بستن لزومى ندارد ، يا اين است كه جلوى فرار گرفته شود كه با قفل زدن به خانه و مشابه آن نيز تحقق مىيابد . « 2 »
كلينى به سند خود روايت كرده است : « على عليه السّلام در مورد شخصى كه به فردى حمله كرد تا او را بكشد و آن فرد از دست او فرار كرد و شخص ثالثى به او رسيد و او را گرفت تا آن شخص آمد و او را كشت ، حكم فرمود : قاتل كشته مىشود و ممسك به زندان ابد مىافتد تا بميرد . « 3 »
زندان در اينجا براى نگهدارنده ، ابدى و دائمى است ؛ چنانكه صريح برخى روايات مىباشد . در روايات سماعه آمده است : « و حكم كرد كسى كه مقتول را نگه داشته بود ، به زندان ابدى بيفتد تا بميرد » . « 4 »
فتواى فقهاى ما ، « 5 » بلكه اجماع فقهاى ما - چنانكه صاحب جواهر « 6 » گفته
هامش
( 1 ) - الخلاف ، ج 2 ، ص 354 .
( 2 ) - موارد السجن ، ص 62 .
( 3 ) - الكافى ، ج 7 ، ص 287 ؛ التهذيب ، ج 10 ، ص 219 .
( 4 ) - الكافى ، ج 7 ، ص 287 ، التهذيب ، ج 10 ، ص 219 .
( 5 ) - المقنعة ، ص 116 ؛ النهاية ، ص 744 ؛ تحرير الاحكام ، ج 2 ، ص 242 ؛ تحرير الوسيلة ، ج 2 ، ص 463 ، مبانى تكملة المنهاج ، ج 2 ، ص 11 ؛ ذخيرة الصالحين ، ج 8 ، ص 68 .
( 6 ) - جواهر الكلام ، ج 41 ، ص 42 .