مقدمه مؤلف :
در قوانين جزايى اسلام ، مسلما مجازاتى به عنوان حبس - اعم از تأديبى و احتياطى - وجود دارد و كسى كه بر فقه اسلامى اشراف داشته باشد ، به اين مطلب اذعان مىكند . اسناد تاريخى ، گوياى اعمال مجازات زندان نسبت به برخى مجرمان و متهمان در زمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ، امير المؤمنين عليه السّلام و خلفا مىباشد ؛ هرچند در زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مكان خاصى به نام زندان وجود نداشت و مجرم يا متهم در مسجد يا خانههاى نزديك آن ، زندانى مىشد . امام على عليه السّلام نخستين كسى بود كه مكانى را به عنوان زندان ساخت و خلفاى پيش از او ، مجرم را در دهليزها و چاههاى كمعمق زندانى مىكردند .
حبس در قوانين جزايى اسلام از جهتى به « حبس حدّى » - كه موارد آن محدود است - و « حبس تعزيرى » تقسيم مىشود ، كه توسعه و تضيق محدودهء اعمال آن به دست حاكم شرع است و مىتوان در جرايمى كه داراى مجازات تعزيرىاند ، به آن حكم نمود . در فقه اسلامى ، وجود حقوقى از قبيل تدارك امكانات ، انجام اعمال عبادى ، تغذيه ، بهداشت ،