وَ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ »
( سوره مريم آيه 5 ) من از شما و خدايانتان كنارهگيرى ميكنم .
سوم : لوط پسرخاله ابراهيم كه بمخالفين خود گفت :
« لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلى رُكْنٍ شَدِيدٍ »
( هود آيه 83 ) : اى كاش من قدرت مبارزه با شما داشتم ، يا ميتوانستم بپناهگاه مطمئنى پناه ببرم !
چهارم : يوسف هنگاميكه گفت :
« رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ »
( يوسف آيه 34 ) : بار خدايا زندانرا بهتر از آنچه زنان مرا بدان دعوت ميكنند دوست ميدارم !
پنجم : موسى هنگاميكه گفت :
« فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ »
( شعرا 21 ) من چون از شما ميترسيدم فرار كردم .
ششم : هرون موقعى كه بموسى گفت :
« إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي »
( اعراف آيه 150 ) بنى اسرائيل مرا ضعيف شمرده و نزديك بود مرا بكشند .
هفتم : محمد بن عبد اللّه ( ص ) هنگاميكه از مشركين فرار نموده و بغار كوه پناه برد ، على ( ع ) ( در اثر اين سرمشقها بود كه در مقابل مشكلات صبر نمود و شرح حال خود را پس از نشستن بر كرسى خلافت ) در خطبه « شقشقيه » چنين فرمود :
« . . من فكر كردم كه با دست كوتاه خود ( و نبود ياور ) مبارزه كنم ، يا آنكه با اين مصيبت هولناك دست بگريبان باشم ، و صبر كنم ، پس از فكر به اين نتيجه رسيدم كه صبر كردن عاقلانهتر است »
از حضرت رضا ( ع ) سؤال كردند كه چرا على ( ع ) پس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله 25 سال در خانه نشست و در زمان حكومت خود مبارزه نمود ؟
حضرت رضا ( ع ) فرمود : « حضرت امير ( ع ) از عمل رسول خدا صلى اللّه عليه و آله كه 14 سال و 7 ماه بمشركين مكه مهلت داد : 13 سال در مكه و 19 ماه در مدينه و با آنان جنگ نكرد سرمشق گرفت ، و علت ترك مبارزه در اين مدت ، نبود ياور بود ، و حضرت امير ( ع ) نيز ياور نداشت تا مبارزه كند » .
هرگاه آيات شريفه قرآن را مورد مطالعه قرار دهيم درك ميكنيم كه دو دسته آيه موجود است . دسته اول پيغمبر ( ص ) را امر بصبر در هر ناراحتيهائى كه از مشركين مىديده مينمايد ، مانند آيات
« وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ . . . »
( نحل آيه 129 )
« وَ اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ »
( مزمل آيه 11 ) و
« فَاصْبِرْ كَما