باب كسى كه مؤمنى را از چيز خود يا ديگرى منع كند 72
باب كسى كه مؤمنين را بترساند 74
باب سخن چينى 75
باب فاش كردن اسرار مذهب 76
باب كسى كه بخاطر فرمان بردارى بندگان نافرمانى خدا كند 79
باب عقوبتهاى سريع گناهان 81
باب همنشينى با گنهكاران 82
داستانى از هم نشينى در بنى اسرائيل 83
معناى بدعت ( در ترجمه ) 84
با سه كس همنشينى روا نيست 85
با پنج كس همنشينى مكن 86
سه مجلس است كه خدا آنها را دشمن دارد 87
باب اصناف مردم 90
مردم بر شش گونه هستند 90
باب كفر 93
تارك الصلاة كافر است 95
كفر جلوتر از شرك بوده 97
شك در باره خدا و رسول موجب كفر است 98
پيروى على عليه السلام موجب خوارى و نافرمانيش كفر است 100
باب اقسام كفر 102
باب ستونهاى كفر و شعبههاى آن 104
باب صفت نفاق و منافق 107
باب شرك 113
باب شك 116
داستانى از بنى اسرائيل 119
باب گمراهى ( يا گمراهان ) 120
شبهة زراره دربارهء اهل سنت و جواب امام عليه السلام 122
باب مستضعف ( ناتوان در دين ) 126
باب آنان كه باميد خدايند و كارشان با خدا است 131
باب اصحاب اعراف 132
باب در بيان حال أصناف مخالفين و قدريه و خوارج و مرجئه و اهالى شهرها و بلاد 133
در بيان حال اهل روم و شام و اهل مكه 134
باب / مؤلفة قلوبهم / ( دل بدست آوردهگان ) 136
باب در اشتراك منافقين و گمراهان و شيطان ( با مؤمنين و فرشتگان ) در دعوت الهيه 139
باب در تفسير گفتار خداى تعالى : « و برخى از مردم خدا را بر حرف پرستش كنند » 139
باب كمتر چيزى كه بنده بسبب آن مؤمن شود و يا كافر و يا گمراه گردد 141
در اينكه بنى اميه در تعليم ايمان آزاد گذاردند . . . . 143
باب ثبوت ايمان و اينكه آيا رواهست خدا ايمان را از كسى بگيرد ؟ 144
باب آنان كه ايمان عاريه دارند 145
باب در نشانهء عاريت دار ( ايمان ) 148
باب سهو دل ( و غفلت و فراموشى آن ) 148
باب در تيرگى دل منافق گر چه زبان آور ( و سخنور ) باشد و روشنى دل مؤمن گر چه دلها بر چهار گونه يا بر سه گونهاند 152
باب در تغييرات حالات دل 153
باب وسوسه و حديث نفس 155
باب اعتراف بگناهان و پشيمانى از آنها 157
باب پنهان داشتن گناهان 160
باب كسى كه آهنگ كار نيك يا كار بد كند 160
معناى حديث « من هم بحسنة . . . . و من هم بسيئة 161
باب توبه 163
معناى توبه نصوح 165
الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى ) — صفحة كتاب الدعاء من الكافي 503
مساهمون: الشيخ الكليني
صكتاب الدعاء من الكافي ٥٠٣