تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى ) — صفحة 45

مساهمون:

ص٤٥

4 -

مرازم بن حكيم گويد : يكى از اصحاب ما كه بلقب شلقان او را ميخواندند ( و نامش عيسى بود ) در خانهء حضرت صادق عليه السّلام بود ، و حضرت او را ناظر بر خرج خانهء خود كرده بود ( يا خرج او را ميداد ) . و مردى بد اخلاق بود ، ( و بدين سبب ) مرازم با او قهر كرده بود ، ( مرازم گويد : ) روزى حضرت صادق عليه السلام به من فرمود : اى مرازم آيا با عيسى سخن ميگوئى ( و با او آشتى كرده‌اى ) ؟ عرضكردم : آرى ، فرمود : خوب كردى در قهر خيرى نيست .

5 -

داود بن كثير گويد : شنيدم حضرت صادق عليه السلام ميفرمود : پدرم فرمود : كه رسول خدا ( ص ) فرموده است : هر دو نفر مسلمانى كه از همديگر قهر كنند و سه روز بر آن حال بمانند و با هم آشتى نكنند هر دو از اسلام بيرون روند ، و ميانه آنها پيوند و دوستى دينى نباشد ، پس هر كدام از آن دو بسخن گفتن با برادرش پيشى گرفت ، او در روز حساب پيشرو به بهشت باشد .

6 -

حضرت باقر عليه السلام فرمود : همانا شيطان ميان دو مؤمن دشمنى اندازد و تا يكى از آن دو از دين برنگردد . ( آن دو را رها نكند ) ، و همين كه چنين كردند به پشت بخوابد و دراز كشد ، و سپس گويد : كامياب شدم ، پس خدا رحمت كند مردى را كه ميانهء دو تن از دوستان ما الفت اندازد ، اى گروه مؤمنين با هم انس و الفت گيريد و با هم مهربانى كنيد .

7 -

حضرت صادق عليه السّلام فرمود : پيوسته شيطان تا دو مسلمان با هم قهر هستند شادمان است ، و همين كه