( يعنى دورى از رحمت حق ) گردد ، و چه بسا كه هر دوى آنها سزاوار آن شوند ، معتب ( كه يكى از دوستان مخصوص آن حضرت بود ) عرضكرد : خدا مرا بقربان تو گرداند ! آنكه ظالم و ستمكار است اين سزاى اوست ، اما مظلوم چه جرمى دارد ( كه سزاوار بيزارى و لعنت شود ؟ ) فرمود : براى آنكه برادر خود را بآشتى و پيوست با خود دعوت نمىكند ، و از گفتار او صرف نظر نمىكند ( و آن را نشنيده نميگيرد ) شنيدم پدرم ميگفت : هر گاه دو تن با هم ستيزه كنند و يكى بر ديگرى غالب آيد ، بايد آن ستمديده و مظلوم نزد رفيق ستمگر خود رود و به او بگويد : اى برادر من ستمكارم ، تا جدائى ميانهء او و رفيقش از بين برود ، پس خداى تبارك و تعالى حكيم و عادل است و داد مظلوم را از ظالم بستاند .
2 -
حضرت صادق عليه السلام فرمود : كه رسول خدا ( ص ) فرموده : بيش از سه روز جدائى و قهر كردن روا نيست .
شرح
- مجلسى عليه الرحمة گويد : ظاهر اين حديث اينست كه اگر ميانهء دو برادر ايمانى در اثر كوتاهى كردن در آداب معاشرت كدورت و نقارى پيدا شد و سرانجام بقهر و جدائى كشيد نبايد بيش از سه روز بمتاركه ادامه دهند ، و اما در آن سه روز ظاهرا عفو شده است و آن سبب تسكين غضب و بدخلقى در اين مدت است ، با اينكه دلالت آن بر جواز ادامه تا سه روز بمفهوم حديث است و دلالت مفهوم ( و استدلال به آن ) ضعيف است .
و ( بايد دانست كه ) اين گونه اخبار مخصوص است به غير بدعتگذاران و هوا پرستان و آنان كه بر گناه خو گرفتهاند و رها نمىكنند ، و گر نه قهر و جدائى از آنان مطلوب و اين خود يكنوع نهى از منكر است .
3 -
ابو بصير گويد : از حضرت صادق عليه السلام پرسيدم : از مرديكه از خويشاوندانش بخاطر اينكه مذهب حق را نمىشناسند ( و شيعه نيستند ) ببرد ( و قطع مراوده كند ) ؟ فرمود : سزاوار نيست كه از آنها ببرد .