باب نادر ديگر
1 -
ابن بكير گويد : از حضرت صادق عليه السلام از گفتار خداى عز و جل پرسيدم ( كه فرمايد ) « و هر چه مصيبت بشما رسد بواسطهء آن چيزى است كه خودتان كردهايد » حضرت ( دنبالهء آيه را خواند و ) فرمود : « و از بسيارى از گناهان بگذرد » ( سورهء شورى آيهء 30 ) گويد : من عرضكردم :
مقصودم دنبالهء آيه نبود ( بلكه ) بفرمائيد آنچه بعلى عليه السلام و آنان كه مانند او بودند از خاندانش رسيد از همين باب بود ؟ ( يعنى آنها چه كرده بودند كه آن همه مصيبت و بلا بدانها رسيد ؟ ) فرمود :
همانا رسول خدا ( ص ) در هر روز بدون اينكه گناهى داشته باشد هفتاد بار استغفار ميكرد .
شرح
- مجلسى ( ره ) گويد : پاسخ حضرت باينكه : « رسول خدا روزى هفتاد بار . . . ) دو احتمال دارد : اول اينكه چنانچه استغفار پيغمبر ( ص ) براى ريختن گناهى نبود بلكه براى بالا بردن درجهاش بوده است ، همچنين گرفتارى و مصيبتهائى كه بعلى عليه السلام و خاندانش رسيده كفارهء گناهان نبوده بلكه براى بالا رفتن درجات آنها و بسيارى ثوابشان بوده . دوم : اينكه مقصود اين است كه استغفار پيغمبر ( ص ) براى ترك اولى يا عدول از عبادت افضل بادنى و امثال اينها بوده است و ابتلاء آنها هم به همين خاطر بوده ، ولى معناى اول روشنتر است چنانچه خبر بعدى به آن دلالت كند .
2 -
على بن رئاب گويد از حضرت صادق عليه السلام پرسيدم از تفسير گفتار خداى عز و جل « آنچه بشما از مصيبتها رسد براى آن چيزى است كه خودتان كردهايد » بفرمائيد : آنچه بعلى و اهل بيت ( معصومين او ) عليهم السلام رسيد بخاطر كارى بود كه آنها كرده بودند ، با اين كه آنان خاندان طهارت و هم معصوم ( از گناه ) بودند ؟ فرمود : همانا رسول خدا ( ص ) در هر روز و شبى - بدون گناه - صد بار استغفار ميكرد و بسوى او توبه مينمود ، همانا خداوند دوستان خود را بمصيبتها و پيش آمدها گرفتار كند تا بدان واسطه بدون گناه به آنها اجر و ثواب دهد .