السلام عليك حين تقعد
يعنى سلام بر تو اى مولاى من هنگامى كه نشسته اي ؛ و منظور ، زمان غيبت است كه امام ( عليه السلام ) هنوز قيام نكرده و در حالت قعود ( عدم قيام ) هستند ، همين زمانى كه امام ( عليه السلام ) به همراه جناب خضر و اصحاب نيكشان به انجام امور مهم خويش مشغول اند .
نكته بسيار مهم در اين سلام اين است كه سلام دهنده اقرار و اعتراف مىكند كه : اى آقاى من و اى مولاى من ! شما امام بر ما هستيد ، چه در حالت قعود و چه در حالت قيام ، چه در زمان غيبت و چه در زمان ظهور ؛ و اين يكى از برترين حالات تسليم در برابر امام است .
آنگاه كه امام حسن ( عليه السلام ) بنا بر مصلحت ، با معاويه لعنة الله عليه صلح فرمودند ، بسيارى از اصحابشان بر ايشان اعتراض كردند ! امام در جواب يكى از آنان فرمودند : اى ابوسعيد ! آيا من همان كسى
نيستم كه پيامبر درباره من و برادرم فرمودند : حسن و حسين امام هستند ، چه قيام كنند و چه نكنند ؟ ! گفتم : بله ؛ فرمودند : پس من امام هستم ، چه قيام كنم و چه از قيام بنشينم ! اى ابوسعيد ! دليل صلح من با معاوية همان دليل صلح پيامبر با بنى ضُمره و بنى أشجه و اهل مكه در حديبيه بود . آنان به نزول قرآن كافر بودند ، و معاويه و اصحابش به تفسير و تاويل قرآن كافر هستند . ( 1 )
السلام عليك حين تقوم
يعنى سلام برتو اى آقاى من در آن حال كه ايستاده ايد . چه زيباست ايستادن شما كه شبيه ترين مردم به جدّتان پيامبر هستيد . روى شما روى
هامش
( 1 ) - علل الشراىع ج 1 ص 211