بدرستى كه شما را بعبث و بيهوده خلق نكردهاند و شما را آزاد و خودسرانه نگذاردهاند ، همانا شما را معادى است كه پروردگار همه را جمع فرمايد و بين شما ( بعدل ) حكم نمايد و حقوق را از يك ديگر جدا گرداند ، پس واى به حال كسى كه بواسطه بدى عملش خداوند او را از رحمت بيمنتهايش كه بر هر چيزى وسعت دارد و از بهشتى كه پهناى آن مانند بين زمين و آسمان است دور گرداند بدرستى كه فرداى قيامت امان از آتش جهنم براى آن كسى است كه دنياى فانى را فروخته باشد و آخرت هميشگى را خريده باشد ، و شقاوت را رها كرده و بدنبال سعادت رفته باشد .
آيا نمىبينيد كه مردمانى پيش از شما بودند و مردند و شما جانشين آنها شديد ، پس زود باشد كه مردمانى هم جانشين شما شوند و اموال و خانههاى شما را به ارث بگيرند و تصاحب كنند ، همچنان كه مينگريد هر روز دستهئى از مردم مرگشان فرا ميرسد و اموال و خانههاى خود را ترك ميكنند و مفارقت از دوستان مينمايند و شما آنها را در زير خاك پنهان ميسازيد ، و صبح ميكنند در حالى كه بسيار محتاجند ، و مواجه به حساب اعمال خود ميشوند و نميتوانند حسنهئى بر حسنات خود بيفزايند يا گناهى از گناهان خود كم نمايند .
بدانيد كه انسان ناچار است براى هر سفرى زاد و توشه تهيّه كند ، پس براى سفر آخرت خود تقوى را توشه قرار دهيد ، و همانند آن كسانى باشيد كه مشاهده كردهاند احوال قيامت را و ثواب و عقاب آن را تا اينكه رغبت بآخرت پيدا كنيد ، و دل از دنيا بر كنيد و از خداوند بترسيد و مغرور نگرداند شما را طول امل كه مرگ را نزديك نه بينيد ، به خدا قسم طول امل ندارد كسى كه صبح كند و اميد زنده بودن تا شب را نداشته
إرشاد القلوب (فارسى) — صفحة 191
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص١٩١