و فرموده است خداوند
وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ
« 1 » شما مؤمنان هرگز نبايد با ظالمان همدست و دوست باشيد و گر نه آتش كيفر آنان در شما هم خواهد گرفت
وَ لا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي
« 2 » طغيان و سركشى مكنيد از اوامر من و گر نه مستحق خشم و غضب من ميشويد ، به خدا قسم فاسد نميشود امور مردم مگر بفساد اين دو طائفه مخصوصا آنهائى كه در حكم و قضاوت ظلم كنند و حق را بناحق دهند و رشوه بگيرند براى حكم دادن . چنان كه أبو نواس هم ميگويد :
إذا خان الأمير و كاتباه * و قاضى الأمر داهن في القضاء
فويل ثمّ ويل ثمّ ويل * لقاضى الأرض من قاضى السّماء
زمانى كه خيانت كرد أمير و نويسندگان او ، و قاضى در قضاوتش ظلم نمود و حق را پايمال كرد ، پس واى بر آنها واى بر آنها واى بر آنها چه ميكنند در مقابل قضاوت قاضى آسمان ( خداوند عادل ) .
و روايت شده آيهء :
لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
« 3 » ( اى رسول ما هرگز مردمى كه ايمان به خدا و روز قيامت آوردهاند چنين نخواهى يافت كه دوستى با دشمنان خدا و رسول كنند ) نازل شده در شأن كسانى كه رفت و آمد دارند با سلاطين و اهل ظلم ( كه آنها را سرزنش ميفرمايد كه اگر ايمان داشتيد چنين نبوديد ) و فرمود آن حضرت : اسلام اقرار به زبان است ، و ايمان اقرار بقلب ، و تقوى عمل كردن باعضا و جوارح است پس چگونه مسلمان است
هامش
( 1 ) . 115 - هود
( 2 ) . 82 - طه
( 3 ) . 22 - المجادله