أَحْضَرَتْ
( تكوير - 12 تا 14 ) چون جهنم افروخته گردد و چون بهشت را پيش آورند ، هر كس بداند كه چه حاضر آورده است .
وقتى كه انسان باور كند كه همه كارهاى نيك يا بد او ، ثبت و ضبط مىشود و در روز قيامت همه آنها از ريز و درشت ، كوچك و بزرگ ، در برابر او به نمايش در مىآيد ، به يقين از كار بد مىپرهيزد و به كار نيك روى مىآورد و در نتيجه جامعه از نيكوكاران بوجود مىآيد كه همگى يار هم و غمگسار يك ديگر باشند . آيا چنان جامعهء در رفاه و آسايش خواهد بود يا ملّتى كه محاكم قضائى آن ، توان رسيدگى به جرائم ارتكابى را نداشته باشند ؟
3 -
وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى بِنا حاسِبِينَ
( انبياء - 47 ) روز قيامت ترازوهاى عدل را تعبيه مىكنيم و به هيچ كس ستم نمىشود . اگر عملى به سنگينى يك خردل هم باشد به حسابش مىآوريم ، كه ما حساب كردن را بسندهايم .
وقتى وزن يك خردل ، عمل نيك يا بد ، از قلم نمىافتد ، خردمند كدام كار را انتخاب مىكند ؟ خوب يا بد را ؟
گرچه آيات قرآنى در اين باره فراوان است در اينجا به همين سه مورد بسنده مىكنيم و چند سخن ديگر از امير الحسن على ( ع ) را از غرر و درآمدى شاهد مىآوريم .
1 -
جعل اللَّه لكلّ عمل ثوابا و لكلّ شىء حسابا و لكلّ اجل كتابا