امير الحسن على ( ع ) مىفرمايد :
( انّك مخلوق للآخرة فاعمل لها )
يعنى تو براى آخرت آفريدهشدهاى پس براى سراى ديگر كار كن . » اگر كسى كارهاى روزانهاش را بخواهد براى آخرت انجام دهد يعنى آنها را براى آينده ذخيره نمايد ، به يقين بهترين كار را انجام خواهد داد .
مثلا در كسب تقلب نمىكند و مال ديگران را با تزوير ، به مال خود نمىافزايد . و با مردم همان رفتار را خواهد داشت كه دوست مىدارد مردم با او همان رفتار را داشته باشند . كه پيامبر اكرم ( ص ) در اين باره فرموده است :
( لا يؤمن احدكم حتّى يحبّ لاخيه ما يحبّ لنفسه )
هيچ يك از شما مؤمن نيست تا آنچه را براى خود دوست مىدارد براى برادرش دوست بدارد .
چون سود و زيانى كه انسان به خود يا جامعهاش مىرساند ، ناشى از كار و عمل اوست ، به همين جهت اديان الهى بر كار درست و « عمل صالح » زياد تكيه كردهاند . و « صالح » و « مصلح » به كسى گفته مىشود كه نه تنها خود كار نيك انجام مىدهد بلكه ديگران را نيز به انجام كار خوب وامىدارد . و وقتى كه بدانيم از ماده « صلح » 179 آيه در قرآن كريم وجود دارد به اهميت « عمل صالح » بيشتر پى خواهيم برد . بنا بر اين بزرگترين تكليف انسان ، در برابر خداى يكتا ، كار نيك انجام دادن است . و كار هم حد و حصر ندارد بلكه همه كارهائى را كه انسان در بازار و يا ادارات دولتى و شركتهاى وابسته به دولت يا مؤسسات خصوصى انجام مىدهد شامل
محاسبه نفس يا روش پيشگيرى از وقوع جرم ( محاسبة النفس ) ( فارسى ) — صفحة 152
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص١٥٢