جمعا چهار نفر .
از بنى مالك بن حسل : سهيل بن عمرو بن عبد شمس ، كه مكرز بن حفص بن اخيف براى پرداخت فديهء او آمد و مالك بن دخشم او را اسير كرده بود مالك در اين باره اين اشعار را گفت :
سهيل را اسير كردم و در همهء امتها هيچ اسيرى را همچون او نمىدانم خندف [ 1 ] مىداند كه هر گاه ستم روا شود ، جوانمردترين جوانانش سهيل است .
با شمشير خود چندان ضربت زدم كه خميده شد ، و خود را در برابر اين لب شكرى به زحمت واداشتم .
چون مكرز در مورد پرداخت فديهء سهيل با مسلمانان به توافق رسيد و قرار شد كه چهار هزار درم بپردازد ، گفتند : مال را بياور ، گفت : بسيار خوب ، حالا مردى را به جاى مردى نگهداريد و او را رها سازيد . عبد الله بن جعفر و محمد بن صالح و ابن ابى الزناد هم تصديق كردند و گفتند : مردى در برابر مردى ! سهيل را آزاد كردند و مكرز را به جاى او حبس كردند و سهيل از مكه مال را فرستاد . عبد بن زمعة بن قيس بن نصر بن مالك ، كه او را عمير بن عوف ، غلام سهيل بن عمرو ، اسير كرد ، عبد العزّى بن منشوء بن وقدان ، كه نعمان بن مالك او را اسير كرد و پيامبر ( ص ) نام او را عبد الرحمن گذاشتند - جمعا سه نفر .
از بنى فهر : طفيل بن ابى قنيع و ابن جحدم .
محمد بن عمرو برايم مىگفت : اسيرانى را كه در بدر شمردند چهل و نه نفر بودند .
عمر بن عثمان برايم نقل كرد كه : كشتهشدگان بدر هفتاد و اسيران هم هفتاد نفر بودند .
از ابن عباس هم همينطور روايت كردهاند . از زهرى برايم نقل كردند كه كشتهشدگان بيش از هفتاد و اسيران هم بيش از هفتاد بودند . از عبد الله بن ابى صعصعه برايم روايت كردند كه گفت : روز بدر هفتاد و چهار نفر اسير شدند .
اسامى مشركانى كه در راه بدر عهدهدار اطعام بودند
عبد الله بن جعفر برايم نقل كرد كه : كسانى كه عهدهدار اطعام سپاه بودند ، نه نفر بودند . از فرزندان عبد مناف سه نفر : حارث بن عامر بن نوفل بن عبد مناف ، شيبه و عتبه
هامش
[ 1 ] نام مادر بزرگ قبيله است .