( 1 )
زياد بن عبد الله بن طفيل بكّايى
از خاندان عامر بن صعصعه است و كنيهء ابو محمد داشته است . از منصور بن معتمر و مغيره و اعمش و اسماعيل بن ابى خالد و رجال حديث كوفه حديث شنيده است . او احكام ميراث را از محمد بن سالم و تاريخ جنگهاى اسلامى را از محمد بن اسحاق آموخته و شنيده است . او به بغداد آمده و براى مردم اخبار جنگها و احكام ميراث و جز آن را بيان كرده است . سپس به كوفه برگشته و به سال يكصد و هشتاد و سه هنگام خلافت هارون درگذشته است . با اينكه در نظر محدثان ضعيف بوده است گاهى از او حديث كردهاند .
احمد بن بشير
كنيهاش ابو بكر و وابستهء شيبانىهاست . از اعمش و هشام بن عروه و اسماعيل بن ابى خالد و عبد الملك بن ابى سليمان و جز ايشان روايت كرده است .
جعفر بن عون
ابن جعفر بن عمرو بن حريث مخزومى . كنيه ابو عون داشته و در كوفه به روز دوشنبه يازدهم شعبان سال دويست و نه هنگام خلافت مأمون درگذشته است . محدثى مورد اعتماد و پر حديث بوده است .
حسين بن على جعفى
كنيهاش ابو عبد الله است . او و برادرش محمد همزاد بودند . محمد ازدواج كرد و براى او فرزندانى زاده شدند و حسين نه ازدواج كرد و نه كنيزى داشت . او شصت سال در مسجد جعفى اذان مىگفت و پارسا و عابد و اهل فضيلت و قارى قرآن بود و براى مردم قرآن مىخواند . او از ليث بن ابى سليم و موسى جهنى و اعمش و هشام بن عروة و جز ايشان