تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 808

مساهمون:

ص٨٠٨
( 1 ) از دو آسايش - نا اميد ساختن - را به ما ارزانى مىدارد » [ 1 ] گويد عبد الله بن شبرمه كسانى را كه براى او مىآوردند تا درباره گواهان از ايشان سؤال شود هداهد نام نهاده بود . مردى پيش او آمد و چون از او پرسيده شد به خطا و ياوه‌سرايى افتاد . در اين باره با او گفتگو كرد و عبد الله بن شبرمة اين بيت را خواند « پرسيديم و توجه نكردند و پرسش ما عمومى بود ، آرى چه بسيار شخص گرامى كه هداهد او را از پاى مىافكند » . [ 2 ]

عمارة بن قعقاع بن شبرمة ضبّى

سفيان بن عيينة مىگويد * عمارة برادر زاده عبد الله بن شبرمة ، و عبد الله بن عيسى برادر زاده محمد بن عبد الرحمان بن ابى ليلىاند و مىگفتند كه اين دو از عموهاى خود برتر و عالم‌ترند . ابن شبرمه به عماره گفت : مناسب است كه عهده‌دار كارى در حيره شوى كه سرزمين حيره با صلحى كه عمر بن خطاب انجام داده گشوده شده است . عماره محدثى مورد اعتماد بوده است .

يزيد بن قعقاع بن شبرمة ضبّى

از او هم گاهى روايت شده است .

حسين بن حسن كندى

محدثى مورد اعتماد و عهده‌دار قضاوت كوفه بوده است .
هامش
[ 1 ] .اذا نحن اعتمنا و طال بنا الكرى * اتانا باحدى الراحتين عياض[ 2 ] .سألنا فلم يألوا و عمّ سؤالنا * فكم من كريم طحطحته الهداهد