تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 355

مساهمون:

ص٣٥٥
( 1 ) هنگام مرگ ادامه داده است . ابو نعيم [ 1 ] مىگفت مقصود پرداخت زكات فطر از سوى ايشان است . معن بن عيسى از ابو معاويه مغربى ما را خبر داد كه مىگفته است * ميان دو چشم - پيشانى - عطاء بن ابى رباح نشان سجده ديدم . فضل بن دكين از گفته فطر ما را خبر داد كه مىگفته است * عطا را ديدم كه ريش خود را زرد مىكرد . محمد بن سعد مىگويد از يكى از اهل علم شنيدم كه مىگفت * عطاء سيه پوست و يك چشم و داراى بينى پهن و لنگ و شل بود . سپس كور شد و او و مجاهد به روزگار خود مفتى مكه شدند و بيشتر فتوا دادن بر عهده عطاء بن ابى رباح بود . گويد سفيان بن عيينة و فضل بن دكين و محمد بن عمر واقدى هر سه گفته‌اند كه * عطاء به سال يكصد و پانزده در مكه درگذشته است . محمد بن عمر افزوده است كه به هنگام مرگ هشتاد و هشت ساله بوده است . گويد عبد الله بن جعفر رقّى از ابو المليح ما را خبر داد كه مىگفته است * عطاء به سال يكصد و چهارده درگذشت و چون خبر مرگش به ميمون رسيد گفت پس از خود مانندى بر جاى نگذاشت .

يوسف بن ماهك

از مادر خود كه نامش مسيكه بوده روايت كرده است . گويد حجاج بن محمد ، از ابن جريج ما را خبر داد كه مىگفته است * به عطاء گفتم : اين يوسف بن ماهك آرزوى مرگ مىكند . عطاء اين كار را نكوهش كرد و گفت : چه مىداند كه در چه حالى براى مرگ است . گويد موسى بن اسماعيل ، از عمر بن ابى خليفه مرا خبر داد و گفت ام يوسف دختر ماهك - خواهر يوسف - مرا حديث كرد كه * چون مرگ يوسف فرا رسيد وصيت كرد او را در همان جامه كه نماز جمعه در آن مىگزارده است كفن كنند و بر چهره‌اش و
هامش
[ 1 ] . خوانندگان گرامى توجه فرمايند كه ابو نعيم كنيهء فضل بن دكين است .