موهاى خود را آويخته بر جلو پيشانى خود رها مىفرمود و حال آنكه مشركان موهاى خود را به دو سو پخش مىكردند و اهل كتاب آويخته رها مىكردند . و تا هنگامى كه در آن مورد فرمانى براى پيامبر صلى اللّه عليه و سلم نرسيده بود ، خوش مىداشت كه موافق با اهل كتاب رفتار كند « 15 » ، ولى پس از آن پيامبر صلى اللّه عليه و سلم براى موهاى خود فرق باز كرد « 16 »
- 8 -
( 1 ) محمد بن بشّار ، از عبد الرحمن بن مهدى « 17 » ، از ابراهيم بن نافع مكّى « 18 » ، از ابن ابى نجيح ، از مجاهد ، از ام هانى نقل مىكند كه مىگفته است : پيامبر صلى اللّه عليه و سلم را در حالى ديدم كه چهار دسته موى بافته - طرّه - بر سر داشت . « 19 »
هامش
( 15 ) . شيخ على بن سلطان حنفى ، شارح كتاب مىگويد : خوش داشتن پيامبر ( ص ) آداب اهل كتاب را يا بدين سبب است كه به هر حال ايشان هم در اعتقاد به توحيد و نبوت و برخى ديگر از عقايد با آيين حنيف مشترك هستند ، يا به جهت تأليف آنان كه به هر صورت براى اين كار شايستگى بيشترى از مشركان دارند .
( 16 ) . محمد بن سعد بن منيع هم ، در طبقات ( ترجمه جلد اول صفحه 431 ) همين روايت را از طريق زهرى و عبيد الله ، از ابن عباس آورده است . بيهقى هم در دلائل النبوّة ( ترجمه جلد اول صفحه 130 ) همين روايت را از ابن عباس آورده و افزوده است كه بخارى هم آن را در صحيح خود آورده است .
( 17 ) . عبد الرحمن بن مهدى ، از حافظان سرشناس حديث و داناى به احوال رجال بوده است . او متولد به سال 135 و درگذشته به سال 198 هجرى در بصره است .
( 18 ) . ابراهيم بن نافع ، از خاندان مخزوم و از حافظان حديثى است كه هر شش مؤلف كتابهاى صحاح اهل سنت احاديث او را نقل كردهاند . ذهبى هم ذيل شماره 236 ميزان الاعتدال او را از دوستان عطاء خراسانى و ثقه دانسته است .
( 19 ) . ابن سعد در طبقات ( ترجمه جلد اول صفحه 431 ) و بيهقى در دلائل النبوّة ( ترجمه جلد اول صفحه 130 ) اين حديث را آوردهاند .