آنچه كه درباره تكيه دادن رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم به اشخاص آمده است
- 1 -
( 1 ) عبد الله بن عبد الرحمن ، از عمرو بن عاصم ، از حمّاد بن سلمة ، از حميد از انس بن مالك روايت مىكند كه مىگفته است : پيامبر صلى اللّه عليه و سلم بيمار بود ، از خانه در حالى كه به اسامة بن زيد تكيه داده بود بيرون آمد و بر تن آن حضرت جامه قطرى خشنى بود كه آن را از زير شانه راست خود رد كرده و بر شانه چپ برگردانده بود و در همان حال با اصحاب نماز گزارد .
- 2 -
( 2 ) عبد الله بن عبد الرحمن ، از محمد بن مبارك ، از عطاء بن مسلم خفّاف « 1 » حلبى ، از جعفر بن برقان « 2 » ، از عطاء بن ابى رباح « 3 » از فضل بن عباس « 4 » ، براى ما نقل كرد كه مىگفته است : در بيمارى رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم كه در همان بيمارى رحلت فرمود به خانه آن حضرت رفتم . دستارى زرد بر سر ايشان بود . سلام دادم . پيامبر فرمود : اى فضل ! گفتم : آرى اى رسول خدا گوش به فرمانم . فرمود : اين دستار را محكم بر سرم ببند . چنان كردم ،
هامش
( 1 ) . به مناسبت آنكه كفش دوز يا فروشنده كفش بوده ، به اين لقب مشهور است . او درگذشته به سال 190 هجرى است .
( 2 ) . جعفر ، درگذشته به سال 154 هجرى است . بخارى در تاريخ خود و ديگران در آثار خود روايات او را نقل كردهاند .
( 3 ) . عطاء كه كنيهاش ابو محمد و از وابستگان قريش است ، درگذشته به سال 114 يا 115 هجرى در هشتاد و هشت سالگى يا نود سالگى است . به شماره 5640 ميزان الاعتدال مراجعه شود .
( 4 ) . فضل بزرگترين پسر عباس عموى پيامبر ( ص ) است . دربارهء تاريخ و سبب مرگ او اقوال گوناگون گفته شده است .
به بحث ابن عبد البر در الاستيعاب در حاشيه الاصابة ، صفحهء 208 جلد سوم ، مراجعه فرماييد .