تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ألفية ابن مالك ( فارسى ) — صفحة 319

مساهمون:

ص٣١٩
عاطفه ، حرف شرط ، متعلق به عطف ، صفت اسم ، نايب فاعل فعل محذوف ، ماضى مجهول و نايب فاعل جملهء مفسّره ، فعل جواب شرط و مفعول ، لفظ أن فاعل ، حال براى فاعل ، عاطفه ، عطف به ثابتا ، وقف آن به سكون بنا بر لغت ريبعه است . و اگر به اسم خالصى ( خالص از شباهت به فعل ) ، فعل عطف شود ، نصب مىدهد آن فعل را « أن » در حالت ثابت ( موجود در كلام ) و يا محذوف . 694
و شذّ حذف ان و نصب في سوى * ما مرّ فاقبل منه ما عدل روى
استيناف ، فعل ، مضاف و مضاف اليه فاعل ، عطف به حذف ، متعلق به نصب ، موصول مضاف اليه ، فعل و فاعل جمله صله ، تفريع ، فعل امر و فاعل ، متعلق به امر ، موصول مفعول ، مبتدا ، فعل و فاعل جمله خبر و جملهء اسميه صله . كم است حذف أن و نصب دادن آن در غير از مواضعى كه گذشت ، پس قبول كن از آن ( حذف در غير از مواردى كه گذشت ) آنچه را كه عادلى نقل كند .

چكيدهء بحث اعراب فعل

[ رفع مضارع ]

فعل مضارع در صورتى كه مجرد از ادوات نصب و جزم باشد ، مرفوع مىشود . عامل رفع در آن ، معنوى ( يعنى محض مجرّد بودن از ناصب و جازم ) است و

[ نصب مضارع ]

چنانچه بعد از ادات نصب واقع شود ، منصوب مىشود .

تعداد نواصب :

أن لن ، كى ، اذن .

أن

ناصبه در صورتى نصب مىدهد كه بعد از فعلى به معناى علم واقع نشود و اگر بعد از فعلى به معناى ظنّ واقع شود ، عمل آن ترجيح دارد . اگر أن نصب نداد ، در اين صورت مخفّفه از ثقيله خواهد بود .

شرط عمل اذن :

1 - در آغاز كلام باشد . 2 - فعل پس از آن به معناى حال نباشد .