خرج مسلم من حديث أبي هريرة : « أنّه ( ص ) قال في حسن وحسين : اللَّهمّ إنِّي أحبّهما ، فأحبّهما وأحبّ مَنْ يحبّهما » .
الشّبلنجي ، نور الأبصار ، / 231
هامش
- فقال : « يا أبا عبداللَّه ! عزيز عليَّ . »
فرمود : « اى ابوعبداللَّه ! سخت بر من دشوار مىآيد از آنچه بر تو مىگذرد . »
واين بگفت وبگريست . سلمى عرض كرد : « بابى أنت در روز أول ودر اين روز اين گريه چيست ؟ »
قال : « أبكي على ابني هذا ، تقتله فئة باغية كافرة من بني اميّة ، لا أنالهم اللَّه شفاعتي يوم القيامة ، يقتله رجل يثلم الدّين ويكفر باللَّه العظيم . »
گفت : « مىگريم بر فرزند خود كه مىكشند اورا جماعت كافر گمراه از بنىاميه ، خداوند ايشان را بىبهره كناد از شفاعت من در روز قيامت . مىكشد اورا مردى كه مخرب دين وكافر به خداوند كريم است . »
ثمّ قال : « اللَّهمّ إنِّي أسألك فيهما ما سألك إبراهيم في ذرِّيّته ، اللَّهمّ أحبّهما وأحبّ مَنْ يحبّهما ، والعن مَنْ يبغضهما ملأ السّماء والأرض . » عرض كرد : « اى پروردگار من ! سؤال مىكنم از تو از براي فرزندان خود چيزى را كه إبراهيم از براي فرزندان خود سؤال كرد . اى پروردگار من ! دوست دار ايشان را وآن كس را كه دوست مىدارد ايشان را . »
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 1 / 316 - 317