هامش
- وديگر در « جامع ترمذى » است كه رسول خدا فرمود :
« اللَّهمّ إنِّي أحبّهما ، وأحبّ مَنْ أحبّهما . »
يعنى : « اى پروردگار من ! همانا من دوست مىدارم حسن وحسين را ودوست مىدارم كسى را كه دوست مىدارد ايشان را . »
وديگر أبو الحويرث گويد كه رسول خدا فرمود :
« اللّهمّ أحبّ حسناً وحسيناً ، وأحبّ من يحبّهما . »
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 1 / 63 - 64 ، ناسخ التواريخ امام حسن عليه السلام ، 1 / 135
وديگر ذاذان كه مكنى به ابوعمرهء فارسي است ، از خواص علي عليه السلام ، از سلمان فارسي حديث مىكند :
قال : سمعت رسول اللَّه يقول في الحسن والحسين : « اللَّهمّ إنِّي أحبّهما ، فأحبّهما ، وأحبّ مَنْ أحبّهما . »
يعنى : شنيدم از رسول خدا كه فرمود در حق حسن وحسين : « الهى ! من دوست دارم ايشان را ، پس دوست دار ايشان را ودوست دار كسى را كه دوست دارد ايشان را . »
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 1 / 67 ، ناسخ التّواريخ امام حسن عليه السلام ، 1 / 133
اين حديث به اسامةبن زيد پيوسته مىشود كه گفت : « رسول خدا ، حسن را بر ران خويش جاى داد وحسين را بر ران ديگر وفرمود :
« اللَّهمّ ارحمهما فإنّي أرحمهما . »
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 1 / 98
وديگر در « امالى » طوسي سند به علي بن الحسين عليهما السلام منتهى مىشود كه از اسما بنت عميس روايت مىكند وچنان مىنمايد كه قابلهء فاطمه عليها السلام بوده ومن بنده در كتاب رسول خدا ، در ذيل قصهء فتح خيبر ودر كتاب أمير المؤمنين ودر كتاب امام حسن باز نمودم كه اسما بنت عميس در زفاف فاطمه با شوهرش جعفر بن ابىطالب در حبشه جاى داشت . اين قابلهسلمى خواهر اسما بود . چون اسما معروفتر بود ، رواة حديث يا كتّاب به خطا اسما گفتهاند ونوشتهاند . بالجملة ولادت حسنين عليهما السلام را وآوردن سلمى ايشان را به حضرت رسول خدا به شرح نگاشتهام ، به تكرار نخواهم پرداخت . لكن ذيل اين حديث را كه اخبار به شهادت حسين عليه السلام است مىنگارم ، مىگويد : روز ولادت حسين ، رسول خدا به سراى فاطمه آمد وفرمود : « پسر مرا حاضر كن . »
چون اورا بياوردم ، از من بگرفت وبگريست .
ثمّ قال : « إنّه سيكون لكِ حديث ، اللَّهمّ العن قاتله ، لا تُعلمي فاطمة بذلك . » سلمى را از شهادت حسين عليه السلام آگهى داد وقاتل اورا لعن فرستاد وفرمود : « فاطمه را از اين قصه آگاه مكن . »
ودر روز هفتم ولادت حسين عليه السلام ، ديگر باره رسول خدا به سراى فاطمه آمد وحسين را طلب فرمود ودر كنار خويش گرفت .