تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 222

مساهمون:

ص٢٢٢
الصّدوق ، عيون أخبار الرّضا عليه السلام ، 2 / 28 - 29 رقم 5 / عنه : الحرّ العاملي ، وسائل الشّيعة ، 15 / 138 - 139 ، إثبات الهداة « 1 » ، 1 / 265 ؛ المجلسي ، البحار ، 43 / 238 - 239 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 20 - 21 عن الحسن بن عليّ عليهما السلام أنّه سمّى حسناً يوم السّابع ، واشتقّ من اسم الحسن حسيناً ،
هامش
- . . حضرت پيغمبر آمد وفرمود : « اى اسما ! بياور فرزندم را ، من آن مولود مسعود را تسليم آن برگزيدهء حضرت ودود نمودم ، درحالتى كه در خرقهء سفيدى پيچيده بود . » پس آن جناب اذان در گوش راست واقامه در گوش چپش خواند واورا در كنار خود گذاشت وشروع كرد به گريه كردن . اسما گويد كه من عرض كردم : پدر ومادرم به فداى تو ، گريهء تو از چيست ؟ » فرمود : « گريهء من بر اين فرزند است . » عرض كردم : « يا رسول اللَّه ! اين فرزند مسعود در اين ساعت به وجود آمده است ؟ » فرمود : « طائفهء ستم كننده‌اى بعد از من ، اورا شربت شهادت بچشانند وخداوند آن‌ها را به شفاعت من نرساند . » پس از آن فرمود : « اى اسما ! اين خبر شهادت را به سمع فاطمه نرسانى كه تازه اين طفل از أو به وجود آمده ، يعنى هنوز از صدمهء ولادت نيارميده واين خبر وحشت اثر در وجود نازنينش به نهايت مؤثر افتد . » پس از آن به علي عليه السلام فرمود : « فرزند مرا به چه اسمى نام گذارى ؟ » عرض كرد : « يا رسول اللَّه ! در اسم أو من بر تو سبقت نگيرم ، وليكن دوست مىداشتم كه نام أو حرب باشد . » پيغمبر فرمود كه : « من نيز در اسم أو بر پروردگار خود پيشى نگيرم . » پس جبرئيل فرود آمد وعرض كرد : « يا محمد ! خداوند على اعلا تورا سلام مىرساند ومىفرمايد كه : على نسبت به تو به منزلت هارون است ، نسبت به موسى ونام اين فرزندت را به نام فرزند هارون بردار . » پيغمبر فرمود كه : « اسم فرزند هارون چيست ؟ » عرض كرد : « شبير . » فرمود : « زبان من عربى است . » جبرئيل عرض كرد كه : « نام نامى اورا حسين بردار . » پس نام آن مولود را حسين گذاشت وچون روز هفتم شد ، حضرت ختمى مآب به دو بره أملح عقيقه اورا گرفت وقابله را يك ران گوسفند با يك دينار عطا فرمود وسر اورا تراشيد وبه وزن موهاى مباركش ، نقره تصدق داد وسر اورا خلوق ماليده وفرمود : « خون ماليدن ، كردار جاهليت است . » أصفهاني ، ترجمهء عيون أخبار الرّضا عليه السلام ، 2 / 264 - 265 ( 1 ) - [ حكاه الحرّ في إثبات الهداة ملخّصاً ، وحكاه أيضاً في البحار ، 101 / 110 - 112 ، والعوالم ، 17 / 26 ] .