[ عن المناقب ] قال : [ بعد عمرو بن جنادة ] ثمّ خرج عبدالرّحمان بن عروة ، « 1 » فقال :
قد علمت حقّاً بنو غِفارِ * وخندفٌ بعد بني نزارِ
لنضربنّ معشر الفجّارِ * بكلِّ عضب ذكر بتّارِ
يا قوم ذو دواعن بني الأخيارِ * بالمشرفيّ والقنا الخطّارِ
ثمّ « 1 » قاتل حتّى قُتل ، رحمه الله . « 2 »
المجلسي ، البحار ، 45 / 28 / عنه : البحراني ، العوالم ، 17 / 272 ؛ البهبهاني ، الدّمعة السّاكبة ، 4 / 309 ؛ الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 298
« 2 »
هامش
( 1 - 1 ) [ لم يرد في الدّمعة ] .
( 2 ) - اكنون ، بر سر سخن رويم ونام آنان را كه فاضل مجلسي عليه الرحمة ياد نفرموده است ، فراياد آريم ، ونام راوي را با اسناد باز نماييم وتاكنون چند كه از شهدا باز نموده أيم ، بيش وكم پنج تن بر آنچه فاضل مجلسي نگاشته افزودهايم : [ . . . ] پنجم : عبدالرحمانبن عروه .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 309
عبد الرحمان بن عروة غفارى :
خوارزمي وبحار الأنوار ، نام وى را آوردهاند .
امكان دارد كه أو يكى از « دو برادر غفارى 1 » كه فرزند « عروة بن حراق » بودند ، باشد . آنچه كه ما را بر آن داشت تا نام اورا مستقل از آن دو برادر عنوان كنيم ، بيان وگزارش خوارزمي ومحمد بن ابىطالب موسوى - كه مجلسي در بحار الأنوار از وى نقل مىكند - مىباشد كه از عبد الرحمان بن عروة غفارى ، به عنوان شهيد ياد مىكنند وسپس از دو برادر شهيد كه غفارى بوده اند ، نام مىبرند واين ما را بر آن داشت كه عنوان مستقلى براي اين شهيد قرار دهيم .
تمامى مصادر ومنابع - رجالي وتاريخي - نيز دو برادر غفارى را با هم ذكر كرده اند ونيز يادآورى مىكنند كه اين دو برادر ، براي رفتن به صحنهء نبرد ، با هم اجازه گرفتند وبه ميدان رفتند ، وهمراه هم با دشمن جنگيدند تا كشته شدند وهيچ يك از مصادر تاريخي ، اين دو برادر را جدا از هم ذكر نكردهاند .
درحالى كه خوارزمي در « مقتل الحسين » ومجلسي در « بحار الأنوار » ( در دو مورد ) هنگام ذكر نام شهيدان از « عبد الرحمان بن عروة غفارى » به تنهايى ومستقلًا نام بردهاند .
ورجزى حماسى به وى نسبت داده شده كه در آن مىگويد : « قد علمت حقّاً بنو غفار ؛ بنى غفار حق را شناخته است . »
1 . غفارى : منسوب به غفاربن مليل ، تيره اى از كنانه واز عرب عدنان ( عدنان ، عرب شمال ) .
هاشم زاده ، ترجمهء أنصار الحسين عليه السلام ، / 96 - 97