( د ت ق - فائد ) مولى عبادل « 1 » ، واسم عبادل عبيداللَّه بن عليّ بن أبي رافع المدنيّ مولى النّبيّ صلى الله عليه وآله وسلم . روى عن مولاه وأبي مرّة مولى عقيل بن أبي طالب وإبراهيم بن عبدالرّحمان بن عبداللَّه بن أبي ربيعة ، وعبداللَّه بن سعد ، وسكينة بنت الحسين وغيرهم . « 2 »
ابن حجر ، تهذيب التّهذيب ، 8 / 256 ، رقم 475
وحدّثت عن أبيها ، وروى عنها فائد المدني مولى عبيداللَّه بن أبي رافع . وروى عنها أهل الكوفة .
كحالة ، أعلام النّساء ، 2 / 223
هامش
( 1 ) تقريب .
( 2 ) محمد بن جعفر بن أحمد بن علي قمى ، ساكن رى ، « مسلسلات » صفحه 108 به سند مفصل خود از بكير بن أحنف نقل مى كند كه گفت : فاطمه دختر امام علي بن موسى الرضا ( ع ) از فاطمه وزينب وأم كلثوم دختران موسى بن جعفر ( ع ) نقل ميكنند كه گفتند : فاطمه دختر امام صادق ( ع ) از فاطمه دختر امام باقر ( ع ) از فاطمه دختر سجاد ( ع ) از فاطمه وسكنه دختران امام حسين ( ع ) از أم كلثوم دختر أمير المومنان سلام الله عليه برايمان حديث كردند كه رسول خدا ( ص ) فرمودند : « چون به آسمان رفتم ، وارد بهشت شدم . ژس در مقابل خود قصرى از مرواريد سفيد ميان تهى ديدم كه بر آن درى - كه بالاى آن درّ وياقوت بود قرار داشت ، وبر در پرده اى آويزان بود كه چون سرم را بلند نمودم ، بر آن نوشته شده بود : « خدايى جز الله نيست ، محمد ( ص ) پيامبر خداست وعلي ( ع ) ولى وسرپرست مردم . » بر پرده نيز اين جمله به چشم مى خورد : « خوشا به حال شيعيان على . » وارد آن قصر گشتم . پس در برابر خود قصرى ديگر ديدم از عقيق ميان تهى كه بر آن درى از نقره قرار داشت ( ودر مقابل در پرده اى آويزان بود ) سرم را بلند كردم وبر در اين جمله را مشاهده نمودم : « محمد ( ص ) پيامبر خداست وعلي ( ع ) وصى مصطفى . » بر پرده نيز نوشته شده بود : « شيعيان على را به نطفه پاك بشارت ده . » پس وارد آن قصر گشتم كه ناگاه در مقابل خويش قصرى ديگر مشاهده نمودم كه از زبرجد بود واز آن زيباتر نديده بودم . بر آن قصر درى از ياقوت سرخ قرار داشت كه بالاى آن لولو به چشم مى خورد . بر در پرده اى قرار داشت . پرده را بالا زدم . اين جمله را نوشته يافتم : « شيعه على همان رستگارانند . » به جبرئيل گفتم : « اين ( قصر ) از آن كيست ؟
گفت « اى محمد ! از آن پسر عمو ووصيت علي بن أبي طالب . مردم در روز قيامت همگى پا برهنه وعريان محشور مى شوند ، جز شيعيانعلى ومردم در صحنه محشر به اسم مادرانشان خوانده مى شوند ، غير از شيعيان على كه به نام پدرانشان خوانده شوند ؛ زيرا آنان على را دوست داشتاه اند وبه اين لحاظ نطفه شان پاك گرديده است . »
طارمى ، ترجمه حضرت سكينه ( ع ) ، / 272 - 274