هامش
- دوزخ دست باز مىدارند ، تا گاهى كه در قعر جهنم فرود آيد ودوزخيان از بوى بد أو به حضرت پروردگار پناهنده مىشوند ، وأو ابد الآبدين در تنگناى جحيم دست فرسود عذاب اليم است با آنان كه در قتل حسين متابعت قتله كردند .
وگاهى كه از سورت آن پوست بر تن ايشان مكلس 1 گردد واز تأثير وتأثر ساقط شود ، خداوند قادر قاهر پوست ديگر بر تن ايشان بروياند تا نيكتر احساس عذاب توانند كرد وعذاب ايشان در هيچ ساعت سستى نپذيرد واز حميم دوزخ سقايت شوند . واي بر ايشان از عذاب خداوند قهار وسورت نار . »
ودر صحيفهء رضا عليه السلام نيز اين حديث مسطور است .
وديگر در عيون أخبار صحيفهء رضا عليه السلام از آن حضرت مروى است :
قال : قال رسول اللَّه صلى الله عليه وآله وسلم : إنّ موسى بن عمران سئل ربّه عزّ وجلّ ، فقال : يا ربِّ ! إنّ أخي هارون مات ، فاغفر له . فأوحى اللَّه عزّ وجلّ إليه : يا موسى ! لو سألتني في الأوّلين والآخرين لأجبتك ، ما خلا قاتل الحسين بن عليّ ، فإنِّي أنتقم له من قاتله .
فرمود : رسول خداى مىفرمايد كه : موسى على نبينا وآله وعليه السلام به حضرت يزدان مسئلت برد كه : « اى پروردگار من ! برادرم هارون جهان را وداع گفت ، أو را به جلباب مغفرت خويش تشريف فرماى . »
خطاب آمد : « اى موسى ! اگر جرم وجريرت اولين وآخرين را از من مسئلت كنى ، تو را أجابت مىفرمايم ، مگر قاتل حسين بن علي را كه به خويشتن از وى انتقام خواهم كشيد . »
وديگر در كتاب ثواب الأعمال ، سند به عيص بن قاسم منتهى مىشود ، مىگويد : در خدمت أبو عبداللَّه عليه السلام از قاتل حسين عليه السلام تذكره كردند يك تن از أصحاب به عرض رسانيدند : « دوست داشتم كه خداوند قادر قاهر در دنيا از كشندهء حسين انتقام بكشد . »
فقال : كأنّك تستقلُّ له عذاب اللَّه ! وما عند اللَّه أشدُّ عذاباً وأشدُّ نكالًا .
فرمود : « چنان مىنمايد كه عذاب قاتل حسين را اندك مىخواهى وتمناى قلت مىنمايى ، همانا عذابي كه از براي أو در نزد خداوند است ودر آن جهان بر وى نازل مىشود ، أشد عذاب ونكال است . »
ونيز در ثواب الأعمال سند به جابر پيوسته مىشود وأو از أبو جعفر عليه السلام روايت مىكند :
قال : قال رسول اللَّه : إنّ في النّار منزلة لم يكن يستحقُّها أحد من النّاس ، إلّابقتل الحسين بن عليٍّ ويحيى ابن زكريّا .
فرمود كه : « رسول خداى مىفرمايد كه : « در جهنم جايى است كه هيچيك از بنى نوع بشر را استحقاق آن به دست نشود ، مگر به كشتن حسين بن علي وقتل يحيى بن زكريا . »
وديگر در كامل الزيارة سند به عمرو بن هبيره منتهى مىشود مىگويد : رسول خداى را ديدار كردم كه حسن وحسين را در كنار خويش داشت وكرتى اين يك را بوسه مىداد وكرتى آن ديگر را ومىفرمود :
« الوَيلُ لِمن يقتُلُك ! »
1 . مكلس ( بصيغهء اسم مفعول ) از مادهء كلس : صاروج .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 4 / 103 - 106 -