استشهاد هلال بن حجّاج
ثمّ برز من بعده [ وهب بن وهب ] هلال بن حجّاج وهو يقول :
أرمي بها معلمة أفواقها * والنّفس لا ينفعها أشفاقها
فقتل منهم ثلاثة عشر رجلا ، ثمّ قتل ( رضوان اللّه عليه ) . « 1 » [ بسند تقدّم عن عليّ بن الحسين عليهما السّلام ]
الصّدوق ، الأمالي ، / 162 - عنه : المجلسي ، البحار ، 44 / 321 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 170
هامش
( 1 ) - بعد از أو ، هلال بن حجاج به ميدان رفت ومىسرود :تير نشاندار زنم بر عدو * سود نبخشد به كسى ترس أوسيزده تن از آنها را كشت وشهيد شد ( رضوان اللّه عليه ) .
كمرهاى ، ترجمهء امالى ، / 162
بعد از أو ، هلال بن حجّاج در أمواج حرب غوطه خورد وسيزده كس را به تيغ آبدار به أسفل درك نار فرستاد وخود را به ساير شهدا ملحق گردانيد .
به روايت ديگر : تا تير در تركش داشت ، به سوى مخالفان انداخت . چون تيرهاى أو تمام شد ، دست به قايمهء تيغ آبدار برد وسيزده نفر را به سقر فرستاد . پس دستهاى أو را شكستند . أو را دستگير كردند وبه نزد عمر نجس بردند وبه حكم آن ملعون أو را گردن زدند .
مجلسي ، جلاء العيون ، / 667