مقايسه با بيماريهاى سخت وعلاج ناپذيرى كه در اين دنيا به انسان مىرسد ، مىتوان بطور اجمال ، مختصرى از آن را تصوّر كرد ، تا جايى كه صاحب رسالت ( ص ) در حال احتضار به درگاه خدا عرض مىكند : « خداوندا : مرا در سكرات موت يارى فرما « 7 » . » چيزى كه پيامبر خدا با كمال ارتباطي كه با حق تعالى دارد ، از آن به خدا پناه ببرد ، معلوم است كه چه اندازه ناگوار ودشوار است . توفيق از خداوند است .
هامش
( 7 ) اللهم اعنّى على سكرات الموت .