داريد وخود هم مرتكب آن نشويد ، زيرا شما مأموريد كه نخست خودتان منكرات را به جا نياوريد وسپس ديگران را از ارتكاب آن منع كنيد . »
[ شرح ]
( 20298 - 20273 )
فرموده است : حتّى بعث محمّدا ( ص ) . . . تا من بعد .
اين عبارت مشتمل بر مباهات به پيامبر گرامى ( ص ) ودر ستايش أو ونيرومندى دين اسلام است وهمچنين در نكوهش مال اندوزان ودوستداران دنيا پس از آن حضرت است ، اين خطبه نتيجة وحاصل خطبه سابق است ، كه گويا در آن از بد حالي وسختى وتنگدستى مردم در روزگار گذشته سخن رانده واز اين كه آن أوضاع بدين گونه پايانى نيكو يافته بر آنها منّت نهاده است . امام ( ع ) براي پيامبر گرامى ( ص ) اوصافى را به شرح زير بيان مىفرمايد :
1 - صفت شهيد براي آن حضرت اشاره است به اين كه پيامبر گرامى ( ص ) در روز رستاخيز شاهد بر اعمال خلق است چنان كه خداوند متعال فرموده است :
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً
« 1 » وپيش از اين در باره چگونگى اين شهادت سخن گفته شده است .
2 - صفت بشير براي اين است كه پيامبر گرامى ( ص ) مژده دهنده پاداشهاى بزرگى است كه خداوند براي مؤمنان ، آماده وبه آنان وعده فرموده است .
3 - صفت نذير براي اين است كه آن حضرت گنهكاران وسركشان را به عذابهاى دردناكى كه خداوند براي آنان آماده فرموده ، بيم داده است .
خداوند متعال اين صفات سه گانه پيامبر ( ص ) را در اين آية شريفه ذكر فرموده است :
« إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَمُبَشِّراً وَنَذِيراً *
« 2 » » واين سه صفت كه در آيهء شريفه ذكر شده ، حال مىباشند .
هامش
( 1 ) سوره نساء ( 4 ) آية ( 41 ) يعنى : چگونه است حال هنگامى كه از هر امّتى گواهى آوريم وتو را بر اين امّت به گواهى خواهيم .
( 2 ) سوره فتح ( 48 ) آية ( 8 ) ، يعنى : ما تو را فرستاديم تا گواه ومژده دهنده وترساننده باشى .