أَعُوذُ بِكَ مِن شَرِّ ما صَنَعْتُ أَبُوء لَكَ بنِعمَتِكَ عَلَىّ و أَبُوء لَكَ بِذَنْبي فاغْفِرْ لي فَإِنَّهُ لايَغفِرُ الذُّنوبَ إِلّا أَنت » . « 1 »
بر ذكر « لا إله الا اللَّه » پيوسته مداومت بايد كرد و تسبيح كه مذكور شد ميان سنّت و فريضهء صبح صد بار بايد گفت . و استغفار كه مذكور شد مكرراً در شب و روز بايد خواند ، و معانى آنها را تمام ملاحظه بايد كرد .
معنى اوّل اين است كه : نيست سزاوار پرستش مگر خداى عزّوجلّ .
و معنى دوم اين است كه : پاكى خداى راست و به ستايش او مفتقرم ، يعنى ايستادگى مىنمايم به ذكر پاكى خداى و ستايش خداى . و معنى سيّد الاستغفار كه سوم است كه « 2 » : خدايا تو خداوند منى ، نيست سزاوار پرستش مگر تو كه آفريدهاى مرا و من بندهء توام و من بر همان پيمان تو و وعدهء توام يعنى از پيمانى كه با تو بستم و وعدهاى كه با تو كردهام كه بندگى تو كنم برنگشتم ، آن قدر كه توانم پناه مىآورم به تو از بدى آنچه كردهام ، اقرار مىكنم براى تو به نعمت تو بر من و اقرار مىكنم براى تو به گناه كارى من ، پس بيامرز ، به درستى كه نمىآمرزد گناهان را مگر تو .
« وَالسَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى » . « 3 »
هامش
( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 5 ، ص 317 .
( 2 ) . م 4278 : آن است كه .
( 3 ) . و سلام بر آن كس كه از پى هدايت قدم نهد . سورهء طه ، آيهء 47 .