مكتوب
10
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى الإخوان التّائبين الإلهيّين .
دوام فكر
آدمى بايد كه چندان ذكر خداى عزّوجلّ و عالَم اعلى گويد كه مستهتر « 1 » گردد در آن ذكر چنانچه آن ذكر حاجبى شود ميان او و حوادث اين جهان و جُنّهء « 2 » ميان او و سِهام « 3 » انقلابات دنيا و مصائب آن چنانچه اثرِ آنها به آن نرسد و احساس آنها نكند از فرط استهتار و استغراق در ذكر . وَ قَد وَرَدَ فِى الْخَبَرِ :
« أذْكُرِ اللَّهَ حَتى يُقالَ أنَّهُ مَجنُونٌ » . « 4 »
اى اخوان ! بازگشت آدمى به عالم اعلى است بايد كه جنسيّت و مناسبت با آن پيدا كند تا چون به آن جا رود متوحش نباشد .
پاره پاره خوى كن با نور روز * ورنه خفاشى بمانى بى فروز
و مناسبت با آن به دوامِ ذكر آن حاصل گردد . از ذكر خدا و عالم اعلى مياسائيد . چنانچه مردمان ، ديوانهء دنيااند شما ديوانهء خداى باشيد .
پيغمبر در شأن اميرالمؤمنين على عليه السلام فرمود :
« مَمْسُوسٌ في ذات اللَّهِ » . « 5 »
آزمودم عقل دور انديش را * بعد از اين ديوانه سازم خويش را
هامش
( 1 ) . مستهتر : شيفته و مجذوب .
( 2 ) . جنه : سپر .
( 3 ) . سهام : تيرها .
( 4 ) . در خبر وارد است خدا را چنان ياد كن كه گفته شواو ديوانه است . مسنداحمد ح 11226 با اندكى تفاوت .
( 5 ) . او فانى در خداست : بحار الانوار ج 107 ص 31 .