مكتوب
8
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى وليّي في اللَّه الأمير عماد الملّة و الدّين جعفر سَميّ جعفر الطّيار فالواجب عليه أن يكون سيره طيراناً . « 1 »
شتاب در سير معنوى
امّا بعد ؛ حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم فرموده :
« مَنْ ساوى يَوْماهُ فَهُوَ مَغْبُون » . « 2 »
راه مىبايد رفت كه مسافت دراز است و عمر كوتاه ، كه اگر آهسته مىروند خوف انقطاع هست . چنان به شتاب مىبايد رفت كه سايه از ايشان باز ماند . مار وار از پوست هستى بيرون مىبايد جهيد .
اى ولىّ من ! اگر بدانى كه سايران إِلى اللَّه را چه نُزُلها « 3 » آماده كردهاند ، آب و نانِ جهان تو را نگوارد « 4 » و خواب در ديده نيايد و قريب و بعيد تو را فراموش شوند الّا رفقاى سلوك اين راه .
اى ولىّ من ! با شبهات ، آن بايد كرد كه آن حلّاق « 5 » كرد با آن مرد كه نزد وى رفت كه موى سفيد از لحيهء « 6 » او جدا كند . او تمام لحيهاش بريد و
هامش
( 1 ) . از عبداللَّه قطب بن محيى به سوى دوست خدائيم امير عماد الملة و الدّين جعفر ، همنام حضرت جعفر طيّار كه لازم است او نيز سير وسلوكش سريع و پروازى باشد .
( 2 ) . هر كه دو روزش يكسان باشد او زيان كار است . وسائلالشيعة ، ج 16 ، ص 94 . در مصدر « مَنِاسْتَوَى يَوْمَاهُ » است .
( 3 ) . نُزُل : آنچه براى ميهمان فراهم مىكنند ، جايگاه .
( 4 ) . م : نگذارد . در حاشيهء ف : ناگوارد .
( 5 ) . حلّاق : آرايشگر .
( 6 ) . لحيه : ريش .