مكتوب
126 « 1 »
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى وليّي في اللَّه و حبيب الأمير الحاج شمس الملّة و الدّين أبي سعيد أيّده اللَّه بِنَصر المَديد .
امّا بعد ؛ از سختى دنيا به تنگ مياييد و از تعب جسم مگريزيد كه سختى دنيا آسانى عقبى در پى دارد و تعب جسم ، جمعيّت قلب بار مىآورد . دنياى خود را فداى آخرتِ خود بايد كرد و جسم خويش را فداى دل خويش بايد ساخت . تا چشم بر هم زديد مشقّت عمل گذشته و اجر آن بازمانده است كه
« يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً » .
« 2 » وعدهء خداى حق است و راه خدا روشن و بهانهها منقطع جز رفتن چيزى نمانده .
چراغ هدايت
سرور و سالار قافله راه خدا محمّد مصطفى صلى الله عليه و آله و سلم در پيش است و چراغ هدايت افروخته ، نه جاى تردّد و تحيّر است . در راه مىبايد افتاد و به بيهودهگويان اصغا نكردن كه زود باشند كه بدانند كه دانستن ايشان را سود ندهد ،
« كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ » .
« 3 » به خداى كه
هامش
( 1 ) . اين مكتوب در « م » نيست .
( 2 ) . و مؤمنانى را كه كارهاى شايسته انجام مىدهند ، بشارت دهد كه پاداش نيكويى براى آنهاست ( همان بهشت برين ) كه جاودانه در آن خواهند ماند . سورهء كهف ، آيهء 2 و 3 .
( 3 ) . چنين نيست كه مىپنداريد ، ( آرى ) به زودى خواهيد دانست ! باز چنان نيست كه شما مىپنداريد ؛ به زودى خواهيد دانست . سورهء تكاثر ، آيهء 3 و 4 .