مكتوب
80
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت * بنگر كه از كجا به كجا مىفرستمت
در راه عشق مرحله قرب و بعد نيست * مىبينمت عيان و دعا مىفرستمت
هر صبح و شام قافلهاى از دعاى خير * در صحبت شمال و صبا مىفرستمت
يار نزديكتر از من به من
عجب حديثى با يادم آمده از لطف اين حكايت كه
« انَّ للَّهِ ريحاً تَهُبُّ بِالأَسْحارِ وَ تَحْمِلُ الاسْتِغْفارَ إِلى الْمَلِكِ الْجَبّارِ » . « 1 »
و گويند آن باد صبا است ، كه با
« نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ »
« 2 » به بريد صبا چه حاجت ؟
و پيغام رسانى صبا چيست ؟ و آن جا كه او به آن جا مىرود نزديكتر نيست به خدا از آن جا كه از آن مىرود .
اين جا سرّى دقيق است از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام مروى است كه كسى را كه حاجتى به درگاه بىنياز باشد در رقعه بنويسد كه
« مِنْ الْعَبْدِ الْذَليلِ إِلى الْمَولى الْجَليلِ ، رَبِّ إِني مَسَّني الضُرّ وَ أَنْتَ أرْحَمُ الْرَّاحِمين » ،
آن گاه آن را در آب روان اندازد و بگويد :
« اللَّهُمَّ بِمحمّد وَ آله
هامش
( 1 ) . همانا خداى را نسيمى است كه به سحرگاهان مىوزد و آمرزشخواهىِ توبهكنندگان رابه پيشگاهخداوند جبّار مىرساند .
( 2 ) . و ما به او از رگ قلبش نزديكتريم . سورهء ق ، آيهء 16 .