نَفْسَهُ وَ عَمِلَ لِما بَعْدَ الْموتِ . وَ الْعاجِزُ مَن اتّبَعَ نَفْسهُ هَواها وَ تَمَنّى عَلى اللَّهِ » . « 1 »
و زينهار كه به خيال عفو و مغفرت و كذا و كذا دست در معصيت نگشايد ، كه ترتب عقاب بر معصيت امرى است اصلى كه ظاهر حال آن است و عفو تجاوز احتمالى است كه چون آن نيز گاه مىباشد در مقام استيفاى بيان نخواستهاند كه ذكر آن اهمال كنند . همچنانچه كه ظاهر حال كسى كه افعى او را گزيد موت است ، اگر چه مىباشد گاه كه نمىميرد . امّا اين نه به آن مرتبه فراوان است كه شخص دلير دست در دهن افعى برد . و خداى خشنود باد از بندهاى كه امر را چنان كه هست بداند .
« وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى » .
« 2 »
هامش
( 1 ) . زيرك آن است نفس خود خوار نمايد و براى پس از مرگ بكوشد و ناتوان آن كس است كه ازهوسهاى خويش پيروى كند و براى دشوارىهاى پس از مرگ به آرزوها دل خوش دارد . الامالى الطوسى ، ص 529 .
( 2 ) . و سلام بر آن كس كه از پى هدايت قدم نهد . سورهء طه ، آيهء 47 .