رهبرى مينمود .
علماء و حكام يهود كه حاضر نبودند از نخوت و تكبر و رياكارى خود دست برداشته و بر گناهان خود واقف گردند و نيز نميخواستند باور كنند كه اين عيسى همان مسيح موعود است و از طرف خدا مبعوث گرديده ، از اين نظر بر وى كه با كمال رشادت ايشان را بسوى حق ميخواند و دربارهى گناهانشان ملامت مينمود خشمگين شدند و قصد قتل وى نمودند و با پرداخت مقدارى پول بيهودا كه يكى از دوازده نفر شاگردان مسيح بود او را فريب دادند تا آقاى خود را تسليم آنان نمايد .
محاكمهى عيسى بفوريت خاتمه يافت و چون وى خود را پسر خدا ميناميد محكوم باعدامش كردند و در آنزمان يهوديان از اتباع روم بوده به تنهائى قادر بر اعدام مقصرين نبودند ، از اين نظر وى را نزد پيلاطس « 1 » حاكم رومى بردند و گفتند كه اين خود را پادشاه ناميده است ، پيلاطس گرچه در او خطائى نديد ليكن در عين حال از يهوديان ترسيد و حكم صليبش را صادر نمود ، و در روز جمعه پانزدهم ماه نيسان يهودى بيرون ديوارهاى اورشليم وى را مصلوب ساختند و بعد از ظهر آن روز صد نفر از شاگردان وى ، او را در آرامگاهى سنگى كه در آن نواحى بود به خاك سپردند .
بنا بر نوشتهى علماء مسيحى ، عيسى پس از سه روز بر مرگ غائب گرديد و پس از قبر قيام كرد و همان روز خود را بعدهيى از شاگردان خويش ظاهر ساخت و مدت چهل روز نيز خود را بافراد و اجتماعات مختلف نشان داد و سپس بعد از صدور دستورات لازمه بپيروان خود ، به آسمان صعود كرد .
* * *
محمد ( ص ) -
محمد بن عبد الله بن عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف از قبيلهى قريش و از احفاد اسماعيل بن ابراهيم ، در روز هفدهم ربيع الاول سال پنجاه و سه پيش از هجرت مطابق با سال پانصد و هفتاد ميلادى در شهر مكه مركز حجاز در خانوادهى بنى هاشم كه از خاندانهاى بسيار شريف قريش بود متولد گرديد .
هامش
( 1 ) -staliP